فانوس مشکی

نوشته شده توسط در پنجشنبه یکم دی 1390 ساعت 9:51 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در شنبه چهاردهم آبان 1390 ساعت 13:19 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در یکشنبه شانزدهم مرداد 1390 ساعت 10:47 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در شنبه بیست و یکم خرداد 1390 ساعت 12:3 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در شنبه بیست و یکم خرداد 1390 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در چهارشنبه سی و یکم فروردین 1390 ساعت 11:3 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و چهارم اسفند 1389 ساعت 11:34 موضوع | لینک ثابت

افتاد و شکست.

من هم شکستم اما اشک نریختم.

چرا که مدت هاست سردم !

سرد سرد!

تمام وجودم قندیل بسته...

هرگز نخواهم گذاشت کسی پا میان دنیای سردم بگذارد!

می خواهی بیایی من حرفی ندارم.

بیا!

اما تضمین نمی کنم قندیل نبندی....

نوشته شده توسط در یکشنبه یکم اسفند 1389 ساعت 18:11 موضوع | لینک ثابت

یک نفر مرا در ایستگاه شب

جا گذاشته است

درست مثل چمدانی که

تو جا گذاشتی اش پیش من

برای من نه

برای چمدان ات برگرد !

نوشته شده توسط در یکشنبه یکم اسفند 1389 ساعت 17:58 موضوع | لینک ثابت

صداي چک چک اشکهايت را از پشت ديوار

 زمان مي شنوم و مي شنوم که چه

 معصومانه در کنج سکوت شب ‌، براي

ستاره ها ساز دلتنگي مي زني و من

 مي شنوم مي شنوم هياهوي زمانه

 را که تو را از پريدن و پرکشيدن باز مي دارد

 آه ، اي شکوه بي پايان اي طنين شور انگير

من مي شنوم به آسمان بگو که من مي شکنم

! هر آنچه تو را شکسته و مي شنوم هر آنچه در سکوت تو نهفته

نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و پنجم بهمن 1389 ساعت 17:20 موضوع | لینک ثابت

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .

 براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

 براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .

 براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .

 براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن

. براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .

براي عشق خودت باش ولي خوب باش

نوشته شده توسط در یکشنبه دهم بهمن 1389 ساعت 11:45 موضوع | لینک ثابت

دل من باز گريست

قلب من باز ترك خورد و شكست

باز هنگام سفر بود

و من از چشمانت مي خواندم

كه به آساني از اين شهر سفر خواهي كرد

و از اين عشق گذر خواهي كرد

و نخواهي فهميد ...

            بي تو اين باغ پر از پاييز است!

نوشته شده توسط در چهارشنبه ششم بهمن 1389 ساعت 20:30 موضوع | لینک ثابت

هي فلاني مي داني ؟ مي گويند رسم زندگي چنين است...

مي آيند.... مي مانند.... عادت مي دهند.... ومي روند.

وتو در خود مي ماني و تو تنها مي ماني

راستي نگفتي رسم تونيز چنين است؟.... مثل همه فلاني ها....؟

ای سفر کرده خوبم . اگه دلتنگ شدی برگرد

چش براهتم هنوزم.  تو شبای غصه و درد

ای سفر کرده تو برگرد . کسی رو جز تو ندارم

کسی که به وقت گریه .  سر رو شونه هاش بزارم

نوشته شده توسط در پنجشنبه سی ام دی 1389 ساعت 8:49 موضوع | لینک ثابت

دل خوش سیری نیست. حرف درگیری نسیت
اونکه مجنون تو بود. دیگه زنجیری نیست
هم موهام، هم چشمام .پای تو برفی شد
اما تو عالم تو .صحبت از پیری نیست
هر چی گفتی خوندم .پای حرفات موندم
توی چشمات اما. عکس تأثیری نیست
مثل اول نیستی . قابل حل نیستی
علتو میپرسم. میگی تغییری نیست
یادته اون کوچه. که ازش میگذشتیم
اون در شیری رنگ.  نه، دیگه شیری نیست
خیلی وقته چشمات.  دنیاشون کمرنگه
جای عشقت خالی. دیگه تصویری نیست
نه بهونس، قسمت.  تو خودت توش موندی
این گناه بخت و . جرم تقدیری نیست
دل من شمدون بود. چشمای تو آینه
شمدونم دل داره. جنس تعمیری نیست
من تو رو میخواستم.  با یه ذوق نقره
صحبتم از اسب و. زین و شمشیری نیست
هرچی بود من کردم. خودمم میسوزم
تو برو من گفتم. از تو تقصیری نیست
آخرین پیغامو. واسه من آوردن
اون، اونی که واسش. کلی میمیری نیست

نوشته شده توسط در شنبه بیست و پنجم دی 1389 ساعت 19:27 موضوع | لینک ثابت

يه ماهی بود يه دريا. يه آسمون زيبا...

یه ماهی گیر تنها. يه ماهي گير كه دريا

دنياي باورش بود. نياز صيد ماهی(!)

اميد آخرش بود.  يه ماهی كه حواسش

به آينه های نور بود. فكر شب عروسی

تو حجله بلور بود! ماهی شده بود باورش

تورو اگه بندازن سرش.  میشه عروس ماهیا!!

ماهی نمی شد باورش. تور اگه افتاد رو سرش

نگاه گرم ماهي گير. ميشه نگاه اخرش!

ماهي لبش می خنديد.  به قحطی صداقت...

به دشنه ای كه خورده.  تو سفره رفاقت

ماهی نفهميد چه كسی. سينه خواستشو دريد

كدوم لب گرسنه ای.  شيره بختشو كشيد

ماهی هرگز نفهميد.  تور بوده بند صياد (!)

نميشه عشق شیرین.  برای قلب فرهاد

نوشته شده توسط در شنبه بیست و پنجم دی 1389 ساعت 19:23 موضوع | لینک ثابت

   توکوچه های خلوت دوباره پامیزار

تموم خاطراتو میخوام یادم بیارم

یادم میاد تو بارون سر روشونم گذاشتی

گفتی چقد بد می شد اگه منو نداشتی

شونه به شونه رفتیم بااون لبای خندون

من وتو عاشق شدیم تومهمونی بارون

یادم میاد تو چشمات نه غم بود ونه شادی 

داشتی که عاشقی رو یاد دلم می دادی

دلم می خواد همیشه همش بارون بباره

اماوقتی نباشی بارون چه فایده داره

نوشته شده توسط در شنبه بیست و پنجم دی 1389 ساعت 19:21 موضوع | لینک ثابت

تو این شبای خط خطی ستاره های پاپتی

گم شدن و نیست توی راه فانوسک رفاقتی

به هر کی میخوای دل بدی دل میکنه به راحتی

دنیا چه آلوده شده به سم بی صداقتی

پاهای عشق و عاشقی تاول زده بگی نگی

انگار تموم زندگی گرفته بوی کهنگی

باید با دنیا کاری کرد بیشتر از اینها نشه بد

به پای عشق و عاشقی مرحم دلدادگی زد

باید دوباره تازه شد توی هوای رابطه

باید دوباره خط کشید رو هر چی رسم غلطه

نوشته شده توسط در دوشنبه بیستم دی 1389 ساعت 11:55 موضوع | لینک ثابت

باید فراموشت کنم چندیست تمرین می کنم
من می توانم ،می شود آرام تلقین می کنم

با عکسهای دیگری تا صبح صحبت می کنم
با آن اتاق خویش را بیهوده تزیین می کنم

سخت است اما می شود در نقش یک عاقل روم
شب نه دعایت می کنم نه صبح نفرین می کنم

حالم نه اصلا خوب نیست تا بعد بهتر می شود
فکری برای این دل تنهای غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای و برنمی گردی همین
خود را برای درک این، صد بار تحسین می کنم

از جنب وجوش افتاده ام دیگر نمی گویم به خود
وقتی عروسی می کند، این می کنم آن می کنم

خوابم نمی آید ولی از ترس بیداری به زور
با لطف قرص قد نقل یک خواب رنگین می کنم

این درد زرد بی کسی بر شانه جا خوش کرده است
از روی عادت دوستی با بار سنگین می کنم

هر چه دعا کردم نشد شاید کسی آمین نگفت
حالا تقاضای دلی سرشار از آمین می کنم

نه اسب،نه باران،نه مرد،تنهاییم و این دائمیست
اسب حقیقت را خودم با این نشان زین می کنم

یا می برم ، یا باز هم نقش شکستی تلخ را
در خاطرات تلخ خود با رنج آذین می کنم

حالا نه تو مال منی،نه خواستی سهمت شوم
این مشکل من بود و هست در عشق گلچین می کنم

کم کم ز یادم می روی این روزگار و رسم اوست
این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین می کنم 

نوشته شده توسط در پنجشنبه شانزدهم دی 1389 ساعت 20:53 موضوع | لینک ثابت

چته آسمون دوباره ,کم آوردی باز ستاره

اشک نریز اخماتو واکن ، به خدا فایده نداره

میگن اشک اگه بریزی ، سبکت میکنه اما

 اونی که گذاشته رفته ، کی مارو بیاد میاره

انقدر بارون میریزه ، به تو شک میکنه مهتاب

که دیشب بوده تابستون ، ولیکن امشب بهاره

دلتو بزن به دریا تا بشی تنهای تنها

یا شاید خدا بخوادو ،بکنه بهت اشاره

اگه اون یکم دوست داشت ، بی خدافظی نمیرفت

دعا کن خدا تلافی ، سر قلبش در نیاره

اگه بی وفا نبود که ، واسه تو عزیز نمی شد

اونی که بشکنه اما ، بمونه اون موقع یاره

آسمون دیگه تموم کن گریه رو فقط دعا کن

که خدای اسمونا هیچ موقه تنهاش نزاره

                                                   با تشکر از عزیزم n

نوشته شده توسط در دوشنبه سیزدهم دی 1389 ساعت 16:6 موضوع | لینک ثابت

یادش بخیر دیروزها کنار هم می نشستیم

وچشم به غروب افتاب میدوختیم

که اشعه های طلاییش امواج شادی بود.

وامروزها...

من به تنهایی وبایادتو کنار اب می نشینم

وبه غروب روزهایی فکر میکنم که بدون تو می گذرد

چقدر زود گذشت باتو بودن و چقدر زجر اور است

زندگی در این روزهای تنهایی و بی تو

ای کاش...

بودی وصدای تپش های قلبم را میشنیدی

که فقط بخاطر تو میزند

فقط چون تو گفتی بعد من بر لب اب بشین

وغروب افتاب طلایی را تماشا کن.

 تقدیم به دوست گلم.

نوشته شده توسط در دوشنبه سیزدهم دی 1389 ساعت 10:33 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 11:24 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 11:22 موضوع | لینک ثابت

دلم عجب هوای دیدنت را کرده است

دستانم را کمی کنار میزنم و از لابه لای

 انگشتان لرزانم نیم نگاهی به گذشته ناتمام

خودم می اندازم. چیز زیادی نیست و از من

 نیز چیز زیادی نمانده است. جز آینه زلالی

که از آن گله دارم که چرا...؟؟؟

چرا حقیقت زندگی را از من پنهان کرد؟؟؟

و چرا حقیقت را به من نگفت؟؟؟

نوشته شده توسط در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 11:18 موضوع | لینک ثابت

بی تو این عشق غریب است بهارم برگرد

این همه فاصله آید به چه کارم؟ برگرد

آسمان خسته تر از من و من از رفت تو

پرم از ابر. که همواره ببارم برگرد

سهمم از شعر فقط گریه شده. ماه غزل

ها... دگر خاطره از خنده ندارم برگرد

صبر بارانی من را که خزان دزدیدست

قدر این پنجره من تاب نیارم برگرد

من ققنوس صفت سوختم از تنهایی

تا کجا شعله به دفتر بنگارم؟برگرد

بی تو اینجا قفسی تنگ تر از خاطره هاست

بی تو این عشق غریب است.بهارم برگرد.

نوشته شده توسط در جمعه دهم دی 1389 ساعت 19:1 موضوع | لینک ثابت

از جاده من برگرد، ای همسفر نامرد
بی چون و چرا این بار، از سمت دلم برگرد
دیشب تو کجا بودی ای سنگی ناهموار
دیشب که نگاه من، در اشک شنا می­کرد...
این شانه­ی زخمی را، ول کن که دلم خون است
بگذار خودم باشم: تنها و غریب و مرد
در این شب ییلاقی، تا صبح چه­خواهد کرد
با این دل دیوانه، این ثانیه­های سرد
هرچند نمی­خواهم، مدیون دلت باشم
اما چه کنم؟ امشب، لبریز و پرم از درد
انگار نفهمیدی منظور نگاهم را
دست از سر من بردار، از سمت دلم برگرد...

نوشته شده توسط در جمعه دهم دی 1389 ساعت 18:44 موضوع | لینک ثابت

در دادگاه عشق قسمم قلبم بود، وكيلم دلم بود

و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان

قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن

 تو اعلام كرد پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ

كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم

و من گفتم به تو بگويند: 

دوستت دارم

نوشته شده توسط در جمعه دهم دی 1389 ساعت 18:41 موضوع | لینک ثابت

تو سکوت زرد پاییز که علاج هرچی درده

یه مسافر دنبال دلش میگرده

مینویسه عاشقونه روی دیوار زمونه

توی بیداری آهن هیچکی عاشق نمیمونه

با دلی لبریز حسرت این مسافر گریه کرده

دلشو داده به کسی که اونو دیونه کرده.

نوشته شده توسط در جمعه دهم دی 1389 ساعت 1:25 موضوع | لینک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط در پنجشنبه نهم دی 1389 ساعت 21:59 موضوع | لینک ثابت

دختر با نا امیدی و عصبانیت به پسر که روبرویش ایستاده بود نگاه می کرد کاملا از او نا امید

شده بود از کسی که انقدر دوستش داشت و فکر می کردکه او هم دوستش دارد ولی دقیقا

موقعی که دختر به او نیاز داشت دختر را تنها گذاشت بعد از پیوند کلیه در تمام مدتی که در

شفاخانه بستری بود همه به عیادتش امده بودن غیر از پسر چشم هایش همیشه به دری بود

 که همه از آن وارد می شدند غیر از کسی که او منتظرش بود حتی بعد از مرخص شدن

ازشفاخانه به خودش گفته بود که شاید پسر  دلیل قانع کننده ای داشته باشد ولی دربرابر

ادامه مطلب

نوشته شده توسط در پنجشنبه نهم دی 1389 ساعت 21:48 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در چهارشنبه هشتم دی 1389 ساعت 21:57 موضوع | لینک ثابت